22
Lut
2014
1

Co to jest Wzorzec FCI Shih Tzu

fci-shihtzuPrzeglądając internet w poszukiwaniu psów rasowych, ich zdjęć czy hodowli można się spotkać z pojęciem wzorzec FCI lub też standard FCI. Sporo tez można usłyszeć o wzorcu FCI na różnego rodzaju wystawach i konkursach dla zwierząt. W artykule wyjaśnię czym jest wzorzec FCI i jaki jest wzorzec FCI dla Shih Tzu.

Cym jest wzorzec FCI? – jest to szczegółowy opis wszystkich cech danej rasy. Opis ten jest wydawany i zatwierdzany przez FCI. Aktualnie obowiązuje  Wzorzec FCI nr 208/16.02.2011 dla piesków rasy Shih Tzu.

Co oznacza FCI?FCI to skrót od Federation Cynologique Internationale czyli międzynarodowego związku kynologicznego.

Na szczęście nie musimy znać języków obcych by dowiadywać się o nowinkach dotyczących FCI. Mamy bowiem w kraju nasz rodzimy odpowiednik FCI, który nosi nazwę Związek Kynologiczny w Polsce (ZKwP).

Niżej pełen opis wzorca FCI, który znajduje się na stronie ZKwP.

Wzorzec FCI nr 208/16.02.2011

SHIH TZU
Wersja polska: luty 2011

POCHODZENIE:

  • Tybet.

PATRONAT:

  • Wielka Brytania.

DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA:

  • 13.10.2010

UŻYTKOWOŚĆ:

  • Pies do towarzystwa.

KLASYFIKACJA F.C.I.:

  • Grupa 9: Psy ozdobne i do towarzystwa.
  • Sekcja 5: Rasy tybetańskie.
  • Bez prób pracy.

KRÓTKI RYS HOSTORYCZNY:
Ludzie nierzadko mylą shih tzu i lhasa apso, ale różnice między tymi
psami są ewidentne. Rasa ta pochodzi z Tybetu, ale rozwijała się
w Chinach, gdzie psy te mieszkały w pałacach cesarskich. Chiny
stały się republiką w roku 1912, i wtedy pierwsze egzemplarze shih
tzu trafiły na Zachód, a do Wielkiej Brytanii w roku 1931. Za
samodzielną rasę uznano je tam w 1934 roku, z odrębną księgą
rodowodową od roku 1940 i prawem do championatu od roku 1949.
Szczególnie atrakcyjną cechą rasy jest włos, układający się na
głowie na kształt chryzantemy.

WRAŻENIE OGÓLNE:
Krzepki, obficie, ale nieprzesadnie owłosiony, z charakterystycznym,
aroganckim sposobem bycia i twarzą, przypominającą chryzantemę.

WAŻNE PROPORCJE:
Długość od kłębu do nasady ogona większa od wysokości w kłębie.

ZACHOWANIE/TEMPERAMENT:
Inteligentny, żywy i czujny. Przyjazny i niezależny.

GŁOWA:
Szeroka, okrągła; szeroka między oczami, z wyraźnym stopem.
Bujnie owłosiona, z włosem opadającym nad oczami. Obfita broda
i bokobrody. Włos na kufie rośnie w górę, dając charakterystyczny
efekt chryzantemy. Sierść nie przeszkadza w widzeniu.

MÓZGOCZASZKA:
Stop: Wyraźny.
TRZEWIOCZASZKA:
Nos: Czarny, ale u psów wątrobianych lub łaciatych wątrobianych –
nos ciemnowątrobiany. Grzbiet nosa powinien znajdować się na
poziomie dolnej powieki lub nieco poniżej, jest prosty lub trochę
zadarty. Nos skierowany w dół – wysoce niepożądany. Szeroko
rozwarte nozdrza. Ściśnięte nozdrza – wysoce niepożądane.
Kufa: Szeroka, graniasta, krótka, nie pomarszczona, płaska
i owłosiona. Długości ok. 2,5 cm od wierzchołka do stopu.
Pigmentacja kufy tak pełna, jak tylko możliwe.
Wargi: Zamknięte.
Uzębienie: Szeroka szczęka i żuchwa, lekki przodozgryz lub zgryz
cęgowy.
Oczy: Duże, ciemne, okrągłe, rozstawione szeroko, ale nie
wyłupiaste. Ciepłe w wyrazie. U psów wątrobianych lub
o wątrobianych znaczeniach dopuszczalny jest jaśniejszy kolor oczu.
Niewidoczne białkówki.
Uszy: Duże, z długim płatem usznym, zwisające. Osadzone nieco
poniżej sklepienia czaszki; owłosione tak obficie, że wydają się
zlewać z owłosieniem szyi.

SZYJA:
Proporcjonalna, łukowata. Długość pozwalająca na dumne noszenie
głowy.

TUŁÓW:
Grzbiet: Prosty.
Lędźwie: Dobrze związane i mocne.
Klatka piersiowa: Szeroka i głęboka, zawieszona pomiędzy nogami.

OGON:
Obficie owłosiony; noszony wesoło, wysoko ponad grzbietem.
Osadzony wysoko. Noszony – w przybliżeniu – na wysokości
sklepienia czaszki, przydając harmonii sylwetce.

KOŃCZYNY
KOŃCZYNY PRZEDNIE:
Łopatki: Mocne, dobrze ukątowane.
Przedramię: Nogi krótkie i muskularne, o mocnym kośćcu; tak proste,
jak tylko możliwe przy szerokiej, nisko zawieszonej klatce piersiowej. Łapy: Zaokrąglone, mocne, obficie owłosione.
KOŃCZYNY TYLNE:
Wygląd ogólny: Nogi krótkie i muskularne, o mocnym kośćcu.
Widziane od tyłu – proste.
Uda: Dobrze zaokrąglone i muskularne.
Łapy: Zaokrąglone, mocne, o mocnych opuszkach; obficie owłosione.

CHÓD/RUCH:
Arogancki, płynny; przednie kończyny z dobrym wykrokiem, mocna
akcja kończyn tylnych, z ukazywaniem całych opuszek stóp.

SZATA
SIERŚĆ: Włos okrywowy długi, gęsty, nie lokowaty; umiarkowanie
obfity podszerstek. Dopuszczalny lekko falisty. Sierść nie może
przeszkadzać w widzeniu ani utrudniać ruchu psa.
MAŚĆ: Dopuszczalne wszystkie kolory; biała strzałka na czole i biały
koniec ogona – bardzo pożądane u psów łaciatych.

WYSOKOŚĆ I CIĘŻAR CIAŁA :
Wysokość w kłębie: Nie więcej, niż 27 cm. Typ i cechy
charakterystyczne dla rasy są najważniejsze, i w żadnym wypadku
nie należy ich poświęcać jedynie dla wielkości.
Masa: 4,5 – 8 kg. Idealna waga: 4,5 – 7,5 kg.
WADY:
Wszelkie odstępstwa od podanego wzorca powinny być uznane za
wady i oceniane w zależności od nasilenia oraz wpływu na zdrowie
i dobrostan psa.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
 Agresja lub wyraźna lękliwość.
 Każdy pies, wykazujący wyraźne wady budowy lub
zaburzenia charakteru powinien być zdyskwalifikowany.

Uwaga:
Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie
opuszczone do moszny.

W przypadku zmian w FCI oraz aktualizacji tego dokumentu, będziemy informować na blogu.

 

Leave a Reply